Siły zbrojne to zorganizowana struktura państwowa, skupiająca żołnierzy, sprzęt i uzbrojenie, która służy zarówno obronie suwerenności kraju, jak i potencjalnym działaniom agresywnym. Ich funkcjonowanie jest ściśle powiązane z ustrojem i prawem danego państwa, a współcześnie zazwyczaj podlegają kontroli władzy cywilnej – choć skrajne postawy mogą sięgać od militaryzmu po całkowitą rezygnację z armii. W wymiarze zewnętrznym pełnią kluczową rolę jako czynnik odstraszający przeciwnika, stanowią też istotny „argument siły” w dyplomacji, umożliwiając zawieranie sojuszników, udział w misjach pokojowych i budowanie statusu mocarstwa. W wymiarze wewnętrznym wojsko może być wykorzystane do opanowania zamieszek i kryzysów, gdy siły policji są niewystarczające, jednak takie interwencje są restrykcyjnie ograniczane prawodawstwem, aby zapobiec nadużyciom. Dziś siły zbrojne często pełnią również funkcję ratowniczą podczas katastrof i klęsk żywiołowych, a także pełnią rolę organizacji integrującej społeczność, zwłaszcza w periodach narodowowyzwoleńczych.