Stefan Wyszyński (1901–1981), nazywany Prymasem Tysiąclecia, był jednym z najważniejszych polskich duchownych i mężów stanu XX wieku. Pełnił funkcje biskupa lubelskiego (1946–1948), a następnie arcybiskupa metropolity gnieźnieńskiego i warszawskiego oraz prymasa Polski (1948–1981), otrzymując w 1953 roku godność kardynała. Jest twórcą kluczowych akcji duszpasterskich, takich jak Jasnogórskie Śluby Narodu, Wielka Nowenna Tysiąclecia oraz Społeczna Krucjata Miłości. W okresie PRL był inwigilowany i uwięziony przez władze komunistyczne, co uczyniło go symbolem obrony praw człowieka, narodu i Kościoła. Urodzony w rolniczej rodzinie w Zuzeli, ukończył studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (doktorat z prawa kanonicznego w 1929 r.) i przyjął święcenia kapłańskie w 1924 roku. Pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego, został beatyfikowany przez Kościół katolicki.