De zon is de ster die het dichtst bij de aarde staat en vormt het centrum van ons zonnestelsel; het is een middelgrote gele dwerg (spectraalklasse G2V) die maar liefst 99,86% van alle massa in het zonnestelsel bevat, voornamelijk bestaande uit waterstof en helium. In de extreem hete kern vindt kernfusie plaats, waarbij elke seconde ongeveer 600 miljoen ton waterstof wordt omgezet in helium, wat zorgt voor de enorme energie en het licht dat al het leven op aarde mogelijk maakt. Met een diameter van 1.392.684 km (109 keer die van de aarde) is de zon het grootste hemellichaam in ons systeem, en ze staat gemiddeld zo'n 150 miljoen kilometer van de aarde; ze is ongeveer 4,6 miljard jaar oud, dus halverwege haar levenscyclus. Over enkele miljarden jaren zal de zon opzwellen tot een rode reus, waarbij ze Venus en Mercurius zal verzwelgen en de aarde onbewoonbaar maakt, om uiteindelijk te eindigen als een witte dwerg. Cultureel en historisch is de zon enorm belangrijk: ze werd in vele mythologieën als godheid vereerd en vormt de basis van de Gregoriaanse kalender; bovendien duurde het tot de 18e eeuw voordat het heliocentrische model van Copernicus algemeen werd aanvaard, ondanks dat Aristarchus dit al eerder voorstelde.