Łazienki Królewskie to zabytkowy zespół pałacowo-ogrodowy w Warszawie, który w XVIII wieku został przekształcony w letnią rezydencję przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, a od 1960 roku jest siedzibą Muzeum Łazienki Królewskie. Nazwa kompleksu pochodzi od barokowego pawilonu Łaźni, zaprojektowanego przez Tylmana z Gameren dla Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, który następnie król przebudował na słynny Pałac Na Wyspie, otoczony czterema ogrodami: Królewskim, Romantycznym, Modernistycznym i Chińskim. W 1774 roku rozpoczęto przekształcanie dawnego zwierzyńca w malowniczy park angielski na skarpie warszawskiej, gdzie powstały takie obiekty jak Biały Dom, pałac Myślewicki oraz malowniczy Amfiteatr nad sztucznym stawem. Rezydencja była chętnie odwiedzana przez zagranicznych gości, a w latach 1801–1805 w Białym Domu przebywał na wygnaniu król Francji Ludwik XVIII. Po śmierci Poniatowskiego (1798) kompleks należał do jego bratanka Józefa Poniatowskiego, aż w 1817 roku jego siostra Maria Teresa sprzedała go carowi Aleksandrowi I za 1 milion 80 tysięcy złotych, co przypieczętowało zmianę właścicielską. Dziś to nie tylko perełka architektury klasycyzmu, ale też miejsce tętniące życiem, gdzie można podziwiać majestatyczny Pałac na Wyspie i spacerować po historycznych ścieżkach polskich monarchów.