Serpuş (veya Şarbuş), Farsça kökenli olup "başlık" anlamına gelen ve Orta Çağ'da Orta Asya ile Orta Doğu'da Türk askerleri tarafından giyilen özel bir kürklü şapkadır. Ağır yapısı, üçgen ön kısmı (bazen metal plakalı) ve küçük bir türban oluşturan fularıyla (takhfifa) dikkat çeken bu şapka, minyatürlerde Türk figürlerini Araplardan ayıran en önemli terzilik unsurlarından biriydi; örneğin 1234-1259 yıllarında hüküm süren Bedreddin Lülü tasvirlerinde belirgin şekilde görülür. Boyut ve şekli coğrafi bölgelere göre değişiklik gösteriyordu; Artuklu yazmalarında uzun arka kısmıyla görülürken, Selçuklu ve Musul eserlerinde (Blacas ibrik gibi) daha alçak bir forma sahipti, 1237 tarihli Maqamat al-Hariri'deki gibi bazen çok büyük boyutlara ulaşabiliyordu. Bu başlık büyük bir sembolik değer de taşıyordu; Selahaddin Eyyubi'nin toplanma işaretiydi ve Silvan sikkelerinde bu şapkayla tasvir edilmiştir. Mısır Memlükleri döneminde ise bir rütbe nişanesi olarak emirlere tahta çıkış törenlerinde verilen khil'a'nın bir parçasıydı ve Eyyubi ile Bahri Memlük dönemlerinde yüksek rütbeli subaylar tarafından giyilirdi.