Ο Σωκράτης (Αλωπεκή, Αθήνα, 470/469 π.Χ. – 399 π.Χ.) θεωρείται ο θεμελιωτής της Δυτικής φιλοσοφίας και ο πρώτος ηθικός φιλόσοφος, χωρίς ωστόσο να έχει γράψει ο ίδιος κάποιο φιλοσοφικό έργο. Η διδασκαλία του μας είναι γνωστή κυρίως μέσω των διαλόγων του Πλάτωνα και του Ξενοφώντα, οι οποίοι αποτύπωσαν τη λεγόμενη «μαιευτική μέθοδο» και την «σωκρατική ειρωνεία»—μια στρατηγική ερωτήσεων που αποσκοπεί στην αποκάλυψη της άγνοιας του συνομιλητή και την προσέγγιση της αλήθειας. Το 399 π.Χ., σε ηλικία περίπου 70 ετών, δικάστηκε με τις κατηγορίες της ασέβειας (εισαγωγή «καινών δαιμονίων») και της διαφθοράς των νέων, καταδικάστηκε σε θάνατο και απέρριψε τις προτάσεις φίλων του για δραπέτευση. Λόγω της απουσίας γραπτών έργων, οι αντιφατικές μαρτυρίες που σώζονται δημιουργούν το γνωστό «σωκρατικό πρόβλημα» στους μελετητές. Εκτός αυτού, η επίδρασή του υπήρξε διαχρονική—από τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση έως σύγχρονους φιλσόφους όπως ο Κίρκεγκορ και ο Νίτσε—και παραμένει πηγή έμπνευσης στην τέγνη και την ποπ κουλτούρα μέχρι σήμερα.