Latarnia Morska Hel to wyjątkowa wieża z czerwonej cegły o wysokości 41,5 metra, położona na końcu Mierzei Helskiej i administrowana przez Urząd Morski w Gdyni. Pierwsza murowana latarnia powstała tu w 1826 roku, lecz we wrześniu 1939 roku obrońcy Helu, na rozkaz komandora Włodzimierza Steyera, wysadzili ją w powietrze, aby uniemożliwić celowanie niemieckiej artylerii. Odbudowana przez Niemców w 1942 roku, obecna wieża ma charakterystyczny biało-czerwony pas ozdobny i pełni funkcję współczesnego centrum nawigacji morskiej.

Jej światło izofazowe (5 sekund świeci, 5 sekund przerwy) o mocy 1000 W widoczne jest z odległości aż 17 mil morskich (31,5 km), co jest niezbędne dla bezpieczeństwa żeglugi w portach Gdańsk i Gdynia. Od 2003 roku latarnia wyposażono w radar brzegowy system VTS oraz system automatycznej identyfikacji statków (AIS), a wcześniej, od 1957 roku, pełniła ona funkcję radiolatarni wysyłając sygnał „HL” alfabetem Morse'a. Dzięki swojej bogatej historii sięgającej sygnałów ogniowych z XVII wieku, jak również malowniczemu położeniu, latarnia ta jest dziś nie tylko istotnym punktem kontroli ruchu morskiego, ale również chętnie odwiedzaną atrakcją turystyczną.