De zeventiende ebola-uitbraak in de Democratische Republiek Congo werd in mei 2026 gemeld en begon eigenlijk al in februari in de stad Mongbwalu (provincie Ituri). Geïmporteerde gevallen werden later ook vastgesteld in Noord-Kivu en in Kampala, de hoofdstad van Oeganda. Op 16 mei 2026 verklaarde de Wereldgezondheidsorganisatie de uitbraak tot een internationale medische noodsituatie (PHEIC), mede doordat deze wordt veroorzaakt door het Bundibugyo-ebolavirus, waarvoor geen specifiek vaccin of behandeling bestaat. Tot en met 21 juni waren er 254 bevestigde sterfgevallen in de DRC en twee in Oeganda. De bestrijding wordt ernstig bemoeilijkt door het aanhoudende gewapende conflict (met groepen als ADF, CODECO en M23) en een gebrekkige gezondheidszorg, waardoor de werkelijke omvang van de uitbraak waarschijnlijk veel groter is dan de bevestigde cijfers. Deze situatie wordt extra riskant omdat Ituri een humanitaire crisis kent (ruim 1,9 miljoen hulpbehoevenden) en een commercieel knooppunt is, waardoor de risico op verdere verspreiding in de regio aanzienlijk toeneemt.