Kerahat vakti, İslam dininde güneşin doğuşu, batışı ve gökyüzünün tam tepe noktasında bulunduğu anları kapsayan, bu zaman dilimlerinde namaz kılmanın mekruh (hoş karşılanmayan) olduğu özel vakitlerdir. Bu yasaklı üç vakit; güneş doğduktan sonraki yaklaşık 45-50 dakika, öğle ezanından önceki güneşin tam tepede olduğu an ve güneşin sararıp battığı son 45-50 dakikalık süredir. Bu vakitlere denk gelmesi durumunda ikindi namazına özel bir esneklik tanınmıştır; sünneti terk edilerek sadece farzı kılınır ve güneş batmadan hemen önce başlanan ikindi farzı, namaz esnasında güneş batsa bile geçerli sayılıp vaktinde kılınmış kabul edilir. Bu zaman dilimlerinin kerahat olarak belirlenmesinin temel hikmeti, bu saatlerin ateşperestlerin (Zerdüştilerin) ibadet zamanlarına denk gelmesidir. Ayrıca tıbbi bir gözlem olarak, gün doğumu ve batımı vücut sistemlerinin en verimli çalıştığı anlar iken, gün ortası ve gece yarısı ise sistemlerin neredeyse durduğu, "yarı ölüm" denilen uyku haline yol açan zaman dilimleridir.