Proces IG Farben był szóstym z procesów norymberskich, przeprowadzonym przed amerykańskim trybunałem wojskowym, na którym sądzono 24 dyrektorów niemieckiego koncernu chemicznego. Koncern ten odegrał kluczową rolę w niemieckiej machinie wojennej, produkując m.in. cyklon B używany w obozach zagłady oraz syntetyczne paliwa i materiały wybuchowe. Oskarżono ich o przygotowanie agresywnej wojny, grabież mienia na terenach okupowanych oraz wykorzystywanie pracy niewolniczej więźniów obozów koncentracyjnych. Ostatecznie 13 osób uznano za winnych i skazano na kary od 1,5 do 8 lat więzienia, 10 uniewinniono, a sprawę jednego zawieszono ze względów medycznych. Sąd odrzucił zarzuty dotyczące agresywnej wojny, a w kwestii pracy niewolniczej przyjął argumentację "konieczności", uznając winę jedynie w przypadku budowy fabryk przy obozie Auschwitz. Sędzia Paul M. Hebert zgłosił zdanie odrębne, twierdząc, że wszyscy oskarżeni powinni odpowiadać za łamanie praw człowieka, gdyż firma chętnie korzystała z niewolniczej siły roboczej.