Burza to gwałtowne zjawisko meteorologiczne związane z rozwojem pionowych chmur Cumulonimbus, któremu towarzyszą intensywne opady deszczu lub gradu oraz wyładowania elektryczne w postaci piorunów, błyskawic i grzmotów. Potencjalnie najniebezpieczniejsze są superkomórki burzowe oraz systemy wielokomórkowe (np. MCS czy derecho), które mogą wywołać grad powyżej 5 cm, niszczycielskie porywy wiatru przekraczające 100 km/h, a nawet trąby powietrzne. Mechanizm powstawania burzy opiera się na unoszeniu ciepłego, wilgotnego powietrza, w którym kondensacja pary wodnej uwalnia ciepło, napędzając gwałtowne prądy wstępne sięgające nawet 16 km wysokości. Według kryteriów IMGW obowiązujących od 1962 roku, burza na miejscu to taka, w której grzmot słychać mniej niż 10 sekund po błyskawicy, a jej koniec wyznacza przerwa w grzmotach trwająca 15 minut. Najsilniejsza odnotowana burza w historii Polski miała miejsce 11 sierpnia 2017 roku – przemieszczający się układ derecho ze strukturą bow echo wygenerował katastrofalne podmuchy wiatru o prędkości powyżej 150 km/h. W zależności od warunków powstawania wyróżnia się burze termiczne, adwekcyjne, frontowe i wewnątrzmasowe, a ich organizacja od pojedynczych komórek po rozbudowane struktury wielokomórkowe decyduje o skali zagrożenia.