El Niño is een natuurlijk klimaatverschijnsel in de Grote Oceaan, waarbij het normaal gesproken koude zeewater langs de evenaar sterk opwarmt en het weer wereldwijd, vooral in Noord- en Zuid-Amerika, flink beïnvloedt. De naam, die in het Spaans "De Kleine Jongen" betekent en verwijst naar het "Kerstkind", komt van Peruaanse vissers die het warme water rond Kerstmis opmerkten. Gemiddeld elke 3 tot 7 jaar, duurt een El Niño 1 à 2 jaar en is het fysisch gezien het tegenovergestelde van La Niña, waarin juist opviddend koud water wordt gemeten; samen staan ze bekend als het ENSO-effect. Bijzonder krachtige varianten ("super El Niño's") kwamen voor in 1972/1973, 1982/1983 en 1997/1998, die mogelijk door de wisselwerking met de Indische Oceaan-dipool ontstaan. De gevolgen zijn meestal rampzalig voor de Zuid-Amerikaanse visserij: het warme, nutriënt-arme water verdringt de koude, vingenrijke Humboldtstroom, terwijl de verhoogde verdamping zorgt voor extreme weersomstandigheden en een opwarmend effect op de mondiale temperatuur.