Ο κινεζικός πολιτισμός, ένας από τους αρχαιότερους στον κόσμο, άνθισε από τη Νεολιθική Εποχή σε τοπικά κέντρα κατά μήκος των κοιλάδων του Κίτρινου Ποταμού και του Γιανγκτσέ, ενώ η γραπτή του ιστορία ξεκινά επίσημα με τη Δυναστεία των Σανγκ (1700-1046 π.Χ.), αν και τα αρχαία κείμενα, όπως τα Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού, αναφέρουν την προγενέστερη Δυναστεία των Σια.

Η κλασική κινεζική φιλοσοφία και λογοτεχνία γνώρισαν μεγάλη ανάπτυξη κατά τη Δυναστεία των Τσόου (1045-256 π.Χ.), πριν η χώρα βυθιστεί σε έναν μακρύ κύκλο διάσπασης, με την Περίοδο της Ανοιξης και του Φθινοπώρου και τα Ενπόλεμα Βασιλει.

Το 221 π.Χ., ο Τσι Σι Χουάνγκ ένωσε αυτές τις διαμάχες, ιδρύει την Δυναστεία Τσίν και σχημάτισε την πρώτη ενοποιημένη κινεζική αυτοκρατορία, θέτοντας τις βάσεις για συγκεντρικά γραφειοκρατικά συστήματα ελέγχου. Από τότε, η κινεζική ιστορία εξελίσσεται σε ένα μοτίβο εναλλαγής περιόδων πολιτικής ενότητας με φάσεις διχόνιας και κατακτήσεων από άλλους ασιατικούς λαούς, οι περισσότεροι από τουςωποίους τελικά αφμοκούονταν στον ισχυρό πολιτισμό των Χαν.

Στα προϊστορικά χρόνια, αποστήματα από τον Άνθρωπο του Πεκίνου (Homo erectus) δείχνουν ότι ο πρόγονος του ανθρώπου ήδη γνώριζε τη χρήση της φωτιάς και των εργαλείων, ενώ η εγκαθίδρυση της γεωργίας, με αποδείξεις καλλιέργειας κεχριού από περίπου το 7000 π.Χ., εγκαινιάζει τις πρώτες πολιτιστικές προϋποθέσεις του κινεζικού πολιτισμού.

Σε μια πιο συνοπτική διάταξη:

Ο κινεζικός πολιτισμός, ένας από τους πιο γνώριμους αρχέγονους στον κόσμο, αναρυχθηκε στη Νεολιθική εποχή κατά μήκος των μεγάλων ποταμών, με την ιστορία που κεκινά από τη Δυναστχία Σαν (π. 1700-1046 π.Χ.). Η Δυναστίδα Τσου (1040-256 π.Χ.) ενίσχησε την φιλοσλοφική και λογιστική βάση, πρίν η διχονία της περιόδου των Ενπόλων Βασιλείων προκαλέσω το έδαφος για την ενωτική Δυναστεία Τσίν (221 π.Χ.). Από το τότε, η πολιτική Ιστορντ εναλλάσσει και συγχρονίζει ειρηνικές φάσεις με διασπάσεις και κατακτήσεις που αφομμούωναν τους εισβελείς στην κινεζική οντότητα, ενώ η βαθιά αυτή κουλτούρα έχει ρίζες στον Ομο των Πεκίνου (χρήστης φωτιάς) και στην αρχέγονη γεωργική επανάσταση με το κεχρί γύρω 7,000 π.Χ.