สินเชื่อซับไพรม์

สินเชื่อซับไพรม์

สินเชื่อซับไพรม์ หรือ สินเชื่อชั้นรอง คือการปล่อยกู้ให้แก่ผู้ที่มีประวัติเครดิตไม่ดีพอจะได้รับอัตราดอกเบี้ยมาตรฐาน โดยผู้กู้กลุ่มนี้ต้องเผชิญกับอัตราดอกเบี้ยที่สูงกว่าปกติเพื่อชดเชยความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้น ซึ่งครอบคลุมทั้งสินเชื่อบ้าน รถยนต์ และบัตรเครดิต แม้ฝ่ายสนับสนุนจะมองว่าช่วยให้ผู้ด้อยโอกาสเข้าถึงแหล่งเงินทุน แต่ฝ่ายต่อต้านกลับชี้ว่ามักมีการเอารัดเอาเปรียบผู้กู้ (predatory lending) และเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติ จนนำไปสู่การผิดนัดชำระหนี้และถูกยึดทรัพย์ในที่สุด

ประเด็นนี้กลายเป็นที่ถกเถียงอย่างกว้างขวางเมื่อเกิด วิกฤตการณ์สินเชื่อซับไพรม์ในปี พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) ซึ่งมีต้นกำเนิดในสหรัฐอเมริกาและลุกลามกลายเป็น "การแพร่ระบาดทางการเงิน" ไปทั่วโลก ส่งผลให้สถาบันการเงินรายใหญ่หลายแห่งล้มละลาย และทำให้ตลาดการเงินทั่วโลกต้องเข้มงวดในการปล่อยสินเชื่ออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน