Niszczyciel czołgów to typ wozu bojowego zaprojektowanego głównie do niszczenia czołgów przeciwnika, który pojawił się na masową skalę podczas II wojny światowej. Nazwa ta określa przede wszystkim funkcję pojazdu, a nie jego konkretną budowę, i była używana głównie na Zachodzie – w ZSRR takiego pojęcia nie stosowano. Najczęściej były to silnie opancerzone działa samobieżne pozbawione wieży, dzięki czemu mogły przenosić cięższe armaty przeciwpancerne niż klasyczne czołgi. Zdarzały się jednak wyjątki, jak amerykański M10 Wolverine, który posiadał obrotową wieżę, ale za to lżejsze opancerzenie, co zwiększało jego mobilność. Współcześnie odrębna klasa niszczycieli czołgów praktycznie zanikła, a ich rolę przejęły uniwersalne pojazdy, takie jak bojowe wozy piechoty, uzbrojone w wyrzutnie przeciwpancernych pocisków kierowanych.