Aile, toplumun en küçük birimi olarak kabul edilen ve çekirdek (anne, baba, çocuk) ile geniş (akraba, soy) biçimleri bulunan bir sosyal yapıdır. Bu kavram, günlük dilde yalnızca kan bağı veya evlilik yoluyla bağlı kişileri kapsar ve Arapça kökenli olup Türkçede bark, ocak, sülale gibi karşılıkları da vardır. Toplumların temelini oluşturan evlilik, büyük ölçüde tek eşli (monogami) olsa da, bazı Asya ve Afrika ülkelerinde bir erkeğin birden çok kadınla evlendiği polijini ve Hindistan'daki bazı topluluklarda bir kadının birden çok erkekle evlendiği poliandri gibi çok eşli (poligami) uygulamalar da görülür. Aile yapısı tarihsel süreçte evrim geçirerek geleneksel geniş aileden çekirdek aileye ve günümüzde tek ebeveynli ailelere doğru yönelmiş, bu da akrabalık ilişkilerinin zayıflamasına ve kentlere göçün artmasına neden olmuştur. Türkiye'de ise Eski Türk toplumlarında tek eşli evlilik ve kadın-erkek eşitliği varken, İslamiyet'in kabulüyle erkek egemenliği ve çok eşlilik hakkı ortaya çıkmış ve bu gelenek Cumhuriyet dönemine kadar sürmüştür. Modern toplumda evlilikler resmi ve dini nikâhla yapılırken, bazı ülkelerde eşcinsel evlilikler de yasal olarak tanınmaktadır.