Το νοσοκομείο είναι θεμένος ιστιατρικός φορέας που παρέχει ολοκληρωμένη περίθαλψη, με τη χρηματοδότησή του σήμερα να προέρχεται από το κράτος, ασφαλιστικούς φορείς και φιλανθρωπικά ιδρύματα, σε αντίθεση με το ιστορικό μοντέλο όπου την ευθύνη είχαν θρησκτικά τάγματα ή φιλάνθρωποι. Η εωμολογία της λέξης αποκαλύπτει ενδιαφέρουσες ρίζες: στα ελληνικά συνδυάζει το «νόσος» και το ρήμα «κοέω» (περιποιούμαι), ενώ το αγγλικό hospital προέρχεται από το λατινικό hospes, δηλαδή φιλοξενία. Τα νοσοκομεία χωρίζονται σε γενικά – που διαθέτουν μονάδες επειγώνων και εντατικής θεραπείας – σε εξειδικευμένα (π.χ. ψυχιατρικά, αντικαρκινικά) και σε πανεπιστητικά, τα οποία συνδυάζουν κλινική πράξη με εκπαίδευση φοιτητών ιατρικής. Παρεμπιπτόντως, το επειγόντων τμήμα ονομάζεται ΤΕΠ στην Ελλάδα και ΤΑΕΠ στην Κύπρο, μια γλωσσική ιδιαιτερότητα. Σε αντίθεση με τις μικρότερες κλινικές που επικεντρώνονται σε εξωτερικά ιατρεία, τα σύγχρονα νοσοκομεία διαθέτουν πολλά εξειδικευμένα τμήματα και συχνά συνεργάζονται με πανεπιστήμια για την προώση της ιατρικής έρευνας.