Spionage is het op heimelijke en soms illegale wijze verzamelen van geheime informatie, uitgevoerd door overheden, politieke groeperingen en bedrijven (waarbij we spreken van bedrijfsspionage). Tegenwoordig gebeurt dit niet alleen meer via traditionele spionnen, maar steeds vaker door het onderscheppen van elektronische communicatie, waartegen encryptie wordt ingezet. Inlichtingen worden ingedeeld in categorieën zoals HUMINT (menselijke bronnen), SIGINT (afluisteren) en OSINT (openbare bronnen), en worden gewaardeerd op betrouwbaarheid voor opdrachtgevers zoals regeringen en militaire bevelhebbers. Een geheime dienst kent specifieke functies: inlichtingenofficieren (medewerkers in dienst), agenten (betaald maar niet in loondienst) en informanten die vrijwillig informatie leveren, terwijl dubbelspionnen en mollen voor verdere complexiteit zorgen. Verschillende landen hanteren echter andere methodes: in China is het onderscheid tussen geheime en openbare informatie minder scherp en worden gewone burgers ingezet, terwijl landen als Rusland spionage ook gebruiken voor beïnvloeding, misleiding en sabotage. Al met al is spionage een cruciaal, maar vaak saaie en risicovolle bezigheid die zowel juridisch als technologisch steeds ingewikkelder wordt.