بحران انرژی در ایران از آبان ۱۴۰۳ (نوامبر ۲۰۲۴) به شدیدترین وضعیت خود در دهه‌های اخیر رسیده و ریشه در حکمرانی نادرست، عدم جذب سرمایه‌گذاری خارجی و شکست‌های سیاست خارجی دارد. زیرساخت‌های انرژی فرسوده‌اند و خاموشی‌های مکرر برق و اختلال در تأمین گاز طبیعی، زندگی روزمره، صنایع و خدمات ضروری را مختل کرده است. محمدجواد ظریف، وزیر خارجه پیشین، اذعان کرده که هزینه‌های برنامه هسته‌ای می‌توانست کل بخش انرژی را بیش از ۲۰ برابر ارتقا دهد؛ با این حال، ایران با وجود کمبود شدید، همچنان به صادرات برق ادامه می‌دهد و پیش‌بینی می‌شود کسری گاز در زمستان ۱۴۰۴ به ۳۰۰ میلیون مترمکعب در روز برسد. کمبود برق در تابستان ۲۰۲۴ حدود ۱۴۰۰۰ مگاوات برآورد شده که معادل دو برابر کل تولید برق آذربایجان است و مصرف سرانه انرژی در ایران با میانگین اتحادیه اروپا برابری می‌کند. این بحران به اعتراضات گسترده‌ای در شهرهایی مانند دهدشت، شیراز، تهران و یزد منجر شده که با سرکوب شدید نیروهای امنیتی مواجه شده‌اند. در مجموع، عدم تعادل انرژی و مدیریت نادرست، آینده اقتصادی و اجتماعی ایران را به شدت تهدید می‌کند.