پژو ۲۰۷ از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ در کارخانه‌های فرانسه، اسپانیا و اسلواکی تولید شد و در آوریل ۲۰۰۶ به‌عنوان جانشین پژو ۲۰۶ در نمایشگاه ژنو رونمایی گردید.
این خودرو که بر پایه پلتفرم مشترک با سیتروئن سی۳ ساخته شده بود، از زبان طراحی جدید پژو بهره می‌برد و به لطف عایق‌بندی بهتر و کیفیت ساخت بالاتر (مانند داشبورد پلاستیک نرم)، ایمن‌تر از رقبای خود بود، هرچند وزن بیشتر آن باعث از بین رفتن چابکی مدل ۲۰۶ شد.
در بخش فنی، ابتدا موتورهای بنزینی ۱.۴ و ۱.۶ لیتری و سپس نسخه‌های توربوشارژ ۱۵۰ و ۱۷۵ اسب بخاری که حاصل همکاری گروه پی‌اس‌ای با بامو بودند و در مینی کوپر اس نیز استفاده می‌شدند، ارائه شدند.
در ژوئن ۲۰۰۶، عرضه این خودرو در بریتانیا با اعتراض کارگران به بسته شدن کارخانه رایتون همراه بود، اما با وجود تحریم‌ها، فروش آن در این کشور افزایش یافت.
نکته جالب این است که خودرویی که در ایران با نام ۲۰۷ عرضه می‌شود، در واقع فیس‌لیفت پژو ۲۰۶ (پژو ۲۰۶ پلاس) است که توسط پژو برزیل طراحی شده و با نسخه بین‌المللی تفاوت کامل دارد.
این خودرو در بدنه‌های هاچ‌بک، استیشن (SW) و کوپه کابریولت (CC) تولید شد و سرانجام در آوریل ۲۰۱۲، پژو ۲۰۸ جایگزین آن شد.