วอลเลย์บอล เป็นกีฬาที่แข่งขันระหว่าง 2 ทีม ทีมละ 6 คน รวมถึงตัวรับอิสระ แบ่งแดนด้วยตาข่ายสูง กำเนิดขึ้นในปี ค.ศ. 1895 โดย วิลเลียม จี. มอร์แกน ผู้อำนวยการฝ่ายพลศึกษาของวายเอ็มซีเอ เมืองฮอลโยค สหรัฐอเมริกา โดยเริ่มแรกเรียกว่า "มินโทเนตต์" ก่อนเปลี่ยนเป็น "วอลเลย์บอล" ในปี ค.ศ. 1896 และต่อมา ดร.จอร์จ เจ. ฟิเชอร์ ได้ปรับปรุงกติกาจนได้รับสมญานามว่า "บิดาแห่งกีฬาวอลเลย์บอล"

ในประเทศไทย กีฬานี้เริ่มแพร่หลายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และมีการจัดตั้ง สมาคมวอลเลย์บอลสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ขึ้นเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 พร้อมเปลี่ยนระบบการแข่งขันเป็น 6 คน

องค์กรบริหารระดับชาติและนานาชาติ ได้แก่ สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย, สมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (AVC) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในกรุงเทพฯ และ สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) ที่ตั้งอยู่ในโลซาน สวิตเซอร์แลนด์

สนามแข่งขันมีขนาดยาว 18 เมตร กว้าง 9 เมตร แบ่งเป็นสองฝั่งแดนละ 9x9 เมตรด้วยตาข่าย

นับเป็นกีฬาที่มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องและเป็นที่ยอมรับในระดับโลก