Alimenty to świadczenia pieniężne (z łac. alimentum – pokarm) wypłacane osobom, które nie są w stanie samodzielnie się utrzymać, a obowiązek ich płacenia spoczywa na bliskich krewnych, małżonkach lub powinowatych. Podstawą prawną jest Kodeks rodzinny i opiekuńczy, który określa kolejność zobowiązanych – najpierw dzieci i wnuki, potem rodzice i dziadkowie, a także rodzeństwo. Wbrew powszechnemu przekonaniu, obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dzieci nie kończy się automatycznie z 18. rokiem życia ani ukończeniem 25 lat – Sąd Najwyższy potwierdził, że trwa tak długo, jak dziecko nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy dziecko nie dokłada starań, by się usamodzielnić, natomiast w przypadku dzieci niepełnosprawnych obowiązek ten trwa dożywotnio. Do 18. roku życia alimenty trafiają do drugiego rodzica, a po osiągnięciu pełnoletności bezpośrednio do dziecka, a ich wysokość sąd ustala, biorąc pod uwagę usprawiedliwione potrzeby dziecka oraz możliwości zarobkowe rodziców.