Komunikat to skończony zbiór zdań danego języka, zgodny z regułami gramatyki, który ma materialną postać – sygnału fizycznego (np. dźwięku) lub zapisu na nośniku (np. tekstu) – i jest przekazywany od nadawcy do odbiorcy w jednym akcie komunikacji. W najszerszym sensie komunikatem jest każdy wyróżnialny stan fizyczny w torze sterowniczym, a zbiór możliwych stanów tworzy repertuar, którego różnorodność mierzy się entropią informacyjną. Kluczowe jest to, że informacja nie jest wewnętrzną cechą komunikatu, lecz zależy od dostępnego repertuaru – jej miarą jest różnica między entropią początkową a entropią warunkową po odebraniu komunikatu (tzw. informacja wzajemna). Odebranie komunikatu ogranicza różnorodność repertuaru, tworząc relację informacyjną w sensie statystyczno-syntaktycznym. Jeśli język ma semantykę (przypisane znaczenia), komunikat niesie również informację semantyczną, a pojęcie to wiąże się z takimi zagadnieniami jak akt mowy, komunikacja językowa czy wypowiedzenie.