In België zijn door de eeuwen heen opvallend weinig Mariaverschijningen gemeld, zeker in vergelijking met landen zoals Italië, Frankrijk en Duitsland. Het jaar 1933 was echter uitzonderlijk, met meer dan tien meldingen in korte tijd, waaronder die in Beauraing en Banneux, die later een bisschoppelijke goedkeuring kregen, zij het vooral om de verering van Maria te bevorderen. De katholieke kerk staat doorgaans afwijzend tegenover zulke meldingen; van de circa 4.500 gerapporteerde verschijningen wereldwijd worden er maar een vijftiental officieel erkend, wat vaak gebeurt door plaatselijke bisschoppen die gevoeliger zijn voor het volksgeloof. Een opvallend tegenbeeld is de afkeuring van de verschijningen in Onkerzele (1933), waar de zieneres ook voorspellingen en stigmata's kreeg, maar aartsbisschop Jozef Van Roey het geheel als vals bestempelde. De kerk maakt er heel officieel een onderscheid tussen het erkennen van een verering en het erkennen van een bovennatuurlijke oorsprong van een verschijning, een praktijk die ook in Vlaanderen tot bloei kwam, zoals bij Oostakker. Kortom, hoewel België traditioneel een sterke maria-verering kent, zijn de officieel erkende verschijningen er net als elders eerder de uitzondering dan de regel.