Ο σεισμός στη Θήβα του 1914 σημειώθηκε στις 17 Οκτωβρίου και ώρα 06:22, ήταν επιφανειακός με μέγεθος 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ (ενώ κάποιες πηγές αναφέρουν 6,0 ή 5,9) και προκλήθηκε από ένα ρήγμα βόρεια της Καλλιθέας, με εστιακό βάθος μόλις 5 χιλιόμετρα.

Η δόνηση διήρκεσε περίπου 15 δευτερόλεπτα, συνοδεύτηκε από ισχυρό βουητό, και προκάλεσε ολοσχερή καταστροφή σε πολλά χωριά της Βοιωτίας, όπως το Δράμεσι και το Σχηματάρι, ενώ στην ίδια την πόλη της Θήβας σηκώθηκε πυκνό σύννεφο σκόνης από τα ερείπια. Ο αντίκτυπος έγινε αισθητός έως στην Αθήνα και τον Πειραιά, όπου οι κάτοικοι πανικοβλήθηκαν και υπήρξαν ελαφρές ρωγμές σε κτίρια. Ο τραγικός απολογισμός περιλάμβανε 800 αστέγους και πολλούς τραυματίες, με την ένταση στη πλειόσειστη περιοχή να φτάνει το ΙΧ. Τις επόμενες ημέρες, οι ισχυροί μετασεισμοί και οι βροχοπτώσεις προ κάλεσαν την κατάρειυση ατόμων ετοιμόρρων κτιρίων, καθιστώπυρον μια από τις πιο καταστρεπτικές φυσικές πυθές της Βοιοντίας στις αρχές του 20ού αιώνα.