น้ำมันเมล็ดฝ้าย

น้ำมันเมล็ดฝ้าย

น้ำมันเมล็ดฝ้าย เป็นน้ำมันประกอบอาหารที่สกัดจากเมล็ดฝ้ายพันธุ์หลัก เช่น Gossypium hirsutum และ Gossypium herbaceum โดยมีองค์ประกอบหลักเป็นกรดไขมันไม่อิ่มตัวถึง 70% และกรดไขมันอิ่มตัว 26% แต่ต้องกำจัดสารพิษสีเหลืองชื่อ กอสซิพอล (Gossypol) ออกให้หมดในขั้นตอนการทำให้บริสุทธิ์ เนื่องจากสารนี้มีหน้าที่ตามธรรมชาติในการต้านแมลงและเป็นพิษต่อมนุษย์

น้ำมันชนิดนี้มีจุดเกิดควันสูง (ประมาณ 450°F) และอุดมด้วยโทโคฟีรอล ทำให้เหมาะสำหรับการผัด ทอด และใช้ในผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปเพราะเก็บรักษาได้นาน ทว่าประวัติศาสตร์กลับน่าสนใจ เพราะก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมล็ดฝ้ายแทบไม่มีค่าและถูกทิ้งเป็นขยะ ต่อมาเมื่อยุโรปขาดแคลนไขมันในช่วงสงครามนโปเลียน ชาวอเมริกันจึงเริ่มสกัดน้ำมันนี้ แต่ธุรกิจแรก ๆ ล้มเหลวเพราะแยกเปลือกกับเนื้อเมล็ดยาก จนมีการประดิษฐ์เครื่องแยกเปลือกในปี ค.ศ. 1857 ทำให้ใช้เป็นเชื้อเพลิงตะเกียงทดแทนน้ำมันวาฬ จนกระทั่งอุตสาหกรรมปิโตรเลียมในปี 1859 จึงตัดตอน ต่อมาน้ำมันนี้ยังถูกนำไปปลอมปนไขมันหมูและน้ำมันมะกอกอย่างผิดกฎหมาย จนถูกเปิดโปงในปี 1884 และนำไปสู่กฎหมายบังคับป้าย "ไขมันหมูประกอบ" รวมถึงการห้ามนำเข้าโดยอิตาลีในปี 1883 ภายหลังบริษัทพรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิลอาศัยราคาน้ำมันที่ตกต่ำจากอุปทานเกินมาใช้ประโยชน์ได้ โดยรวมแล้ว น้ำมันนี้มีบทบาทสำคัญทั้งด้านประกอบอาหาร ผลิตผลิตภัณฑ์ และสะท้อนวิวัฒนาการของอุตสาหกรรมและการกำกับดูแลในอดีต แต่ต้องตรวจสอบว่า 4-6 ประโยคพอดี ด้านบนอาจยาวเกิน แต่สามารถปรับเป็น 5-6 ประโยคได้ ไม่มีเครื่องหมายผิด พยายามให้มีข้อมูลหลักครบ.น้ำมันเมล็ดฝ้าย เป็นน้ำมันประกอบอาหารที่สกัดจากเมล็ดของฝ้ายพันธุ์หลัก เช่น Gossypium hirsutum และ Gossypium herbaceum โดยมีองค์ประกอบสำคัญคือกรดไขมันไม่อิ่มตัวประมาณ 70% และกรดไขมันอิ่มตัว 26% แต่ต้องกำจัดสารพิษสีเหลืองชื่อ กอสซิพอล (Gossypol) ซึ่งมีหน้าที่ต้านแมลงในธรรมชาติออกให้หมดในกระบวนการทำให้บริสุทธิ์ เนื่องจากเป็นพิษต่อมนุษย์ น้ำมันนี้มีจุดก่อควันสูง (ประมาณ 450°F) และมีโทโคฟีรอลมาก จึงเหมาะสำหรับการผัด ทอด และใช้ในผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปเพราะเก็บรักษาได้นาน ในอดีตก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมล็ดฝ้ายแทบไม่มีค่าเพราะเป็นเพียงผลพลอยได้จากการผลิตเส้นใย ต่อมาเมื่อยุโรปขาดแคลนไขมันและน้ำมันในช่วงหลังสงครามนโปเลียนและอุตสาหกรรมปฏิวัติ นักลงทุนอเมริกันจึงเริ่มสกัดน้ำมันนี้ แต่ต้องรอจนกระทั่งปี ค.ศ. 1857 เมื่อมีการประดิษฐ์เครื่องแยกเปลือก (huller) จึงทำได้สำเร็จและนำไปใช้เป็นเชื้อเพลิงตะเกียง จนอุตสาหกรรมปิโตรเลียมเกิดขึ้นในปี 1859 จึงยกเลิกใช้ ต่อมาน้ำมันนี้ถูกนำไปปลอมปนกับไขมันหมูและน้ำมันมะกอกอย่างผิดกฎหมายจนถูกเปิดโปงในปี 1884 และทำให้ประเทศต่างๆ เช่น อิตาลี ห้ามนำเข้าในปี 1883 อย่างไรก็ตาม ราคาที่ตกต่ำจากวิกฤตนี้เปิดทางให้บริษัทพรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล นำไปใช้ผลิตสินค้าจนประสบความสำเร็จ