น้ำมันปาล์ม เป็นพืชน้ำมันที่ให้ผลผลิตสูงถึง 0.6–0.8 ตันต่อไร่ต่อปี เหนือกว่าพืชน้ำมันชนิดอื่น จึงเป็นที่นิยมในอุตสาหกรรมอาหารและการประกอบอาหาร เพราะทนความร้อนได้สูง ไม่ก่อให้เกิดสารก่อมะเร็ง มีราคาถูก และปลอดจากสารตัดแปลงพันธุกรรม (GMOs)

แม้น้ำมันปาล์มจะถูกใช้อย่างแพร่หลายในแอฟริกาตะวันตกมาเนิ่นนาน แต่ในช่วงปฏิวัติอุตสาหกรรมของสหราชอาณาจักร น้ำปาล์มกลับกลายเป็นสินค้าโภคภัณฑ์สำคัญที่ผู้ค้าอังกฤษต้องการเพื่อใช้เป็นสารหล่อลื่นเครื่องจักรโรงงานเป็นอย่างมาก

น้ำมันปาล์มแบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลัก ได้แก่ น้ำมันปาล์มดิบ (Crude Palm Oil) ที่สกัดจากเนื้อผล และน้ำมันเมล็ดในปาล์ม (Crude Palm Kernel Oil) ที่สกัดจากเมล็ดใน โดยมีกรดไขมันอิ่มตัวสูงและมีกรดปาล์มิติกเป็นส่วนประกอบทางโภชนาการที่สำคัญ

แหล่งผลิตที่ใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ใน อินโดนีเซีย และ มาเลเซีย ตามด้วย ไนจีเรีย โคลอมเบีย เบนิน เคนยา และ กานา ซึ่งเป็นประเทศที่นำน้ำมันปาล์มไปสร้างมูลค่าเพิ่มและรายได้ให้กับประเทศจำนวนมาก

การผลิตน้ำมันปาล์มในประเทศไม่เพียงช่วยให้เกิดความมั่นคงทางอาหาร ลดการนำเข้า แต่ยังช่วยส่งเสริมเศษฐกิจโดยรวมอย่างยั่งยืน เนื่องจากมีต้นทุนการผลิตที่ต่ำและเหมาะต่อการนำไปใช้ได้ทั้งในครัวเรือนและภาคอุตสาหกรรมทั่วโลก