เหตุการณ์ตลาดหลักทรัพย์วอลล์สตรีทตก ค.ศ. 1929 เป็นวิกฤตตลาดหุ้นที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา ซึ่งนำไปสู่ ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ยาวนานถึง 12 ปี และส่งผลกระทบต่อประเทศอุตสาหกรรมตะวันตกทั้งหมด
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 ตลาดหุ้นเติบโตอย่างมากจนดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ทำสถิติสูงสุดที่ 381.17 จุด ในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1929 ก่อนเหตุการณ์จะเริ่มต้นในปลายเดือนตุลาคม
วันที่ 24 ตุลาคม รู้จักกันในชื่อ “วันพฤหัสบดีทมิฬ” ตลาดร่วง 11% และแม้หัวหน้านายธนาคารจะร่วมมือกันเข้าซื้อหุ้นใหญ่เพื่อหยุดการร่วง แต่ก็ได้ผลเพียงชั่วคราว
จากนั้น “วันจันทร์ทมิฬ” (28 ต.ค.) ตลาดลดลงอีก 13% และ “วันอังคารทมิฬ” (29 ต.ค.) ลดลง 12% ทำให้สูญเสียมูลค่ากว่า 30,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐภายใน 2 วัน และทำสถิติการซื้อขายสูงสุดซึ่งเป็นสถิติยาวนานเกือบ 40 ปี

ตลาดยังคงร่วงต่อเนื่องจนถึงจุดต่ำสุดชั่วคราวที่ 198.60 จุดในวันที่ 13 พฤศจิกายน แล้วฟื้นตัวระยะสั้นในเม.ษายน 1930 ที่ 294.07 จุด ก่อนจะร่วงลงอีกอย่างต่อเนื่องจนถึงระดับต่ำสุดในศตวรรษที่ 20 ที่ 41.22 จุด ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1932 และไม่กลับไปสู่ระดับสูงสุดเดิมได้จนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954

เหตุการณ์นี้สะท้อนถึงความเปราะบางของระบบการเงินและฟองสเหลว การเก็งกำไรที่มากเกินตัว ซึ่งกลายเป็นบทเรียนสำคัญของการวางระเบียบตลาดและกำกับดูแลการลงทุนในรุ่นต่อมา