Η επιταγή είναι ένα αξιόγραφο που λειτουργεί ως ρευστό χρήμα, δίνοντας εντολή από τον εκδότη σε ένα πιστωτικό ίδρυμα να πληρώσει ένα ορισμένο χρηματικό ποσό στον κομιστή. Σε αντίθεση με άλλα αξιόγραφα, ο πληρωτής της επιταγής μπορεί να είναι μόνο τράπεζα, ενώ η λειτουργία της ρυθμίζεται αποκλειστικά από τον ν. 5960/1933. Για να ισχύσει, πρέπει να περιέχει συγκεκριμένα στοιχεία (ποσό, υπογραφή, τόπο πληρωμής κ.λπ.) και να εμφανιστεί στην τράπεζα εντός 8 ημερών από την έκδοσή της, αλλιώς ο κάτοχος χάνει τα δικαιώματά του. Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι ότι η έκδοση επιταγής χωρίς επαρκές υπόλοιπο (ακάληπη) αποτελεί ποινικό αδίκημα, τονίζοντας τη σοβαρότητα του εγγράφου. Η μεταβίβασή της γίνεται συνήθως με οπισθογράφηση, ενώ όταν φέρει διγράμμιστον (δύο παράλλλες γραμμές), η πληρωμή περιορισμετταζεται μόνο σε τράπευες, χωρίς όμως να απαγορεύεται η περαιτέρω μεταβίβασή της. Πρέκει να διαλυθεί η κοινή λανθασμένη εντύπωση ότι η διγράμμισση σημαίνει «μη μεταβιβάσιμη»: στην πραγματικότητα αποσκοπεί στην ασφάλεια της πληρωμής μέσω τραπεζικού δικτύου, όχι στη μείωση της διαπραγματευσιμότητας.