داریوش مهرجویی، یکی از برجسته‌ترین چهره‌های موج نوی سینمای ایران، در ۱۷ آذر ۱۳۱۸ در تهران متولد شد و با فیلم‌سازی که عمدتاً در دانشگاه کالیفرنیا در رشته فلسفه تحصیل کرده بود، به سینما روی آورد. او با ساخت فیلم ماندگار «گاو» (۱۳۴۸) بر اساس داستانی از غلامحسین ساعدی، تحولی بزرگ در سینمای ایران ایجاد کرد و این فیلم او را به منتقدان جهانی شناساند. از دیگر آثار برجسته او می‌توان به «اجاره‌نشین‌ها»، «هامون»، «لیلا»، «درخت گلابی» و «سنتوری» اشاره کرد که بسیاری از آن‌ها با اقتباس از آثار نویسندگانی چون هنریک ایبسن ساخته شده‌اند. مهرجویی جوایز متعدد بین‌المللی از جمله صدف طلایی سن‌سباستین و جایزه فیپرشی برلین را دریافت کرد و در سال ۱۳۹۳ نشان شوالیه ادب و هنر فرانسه را از آن خود کرد. او بارها در نظرسنجی‌های معتبر از جمله مجله فیلم (۱۳۶۷ و ۱۳۹۸) به عنوان بهترین کارگردان تاریخ سینمای ایران انتخاب شد. سرانجام، او و همسرش وحیده محمدی‌فر در ۲۲ مهر ۱۴۰۲ در خانه خود در کرج به طرز tragically کشته شدند و به زندگی پربار این هنرمند پایان دادند.