نیسان جونیور که در ایران با نام‌های محبوب نیسان آبی و وانت زامیاد شناخته می‌شود، یکی از ماندگارترین خودروهای تجاری تاریخ ایران است که تولید آن از سال ۱۳۴۹ در کارخانه زامیاد آغاز شد و بعدها با عناوین سایپا۲۴ و زامیاد۲۴ به مسیر خود ادامه داد.

این وانت که در ابتدا از موتور ژاپنی بهره می‌برد، از نیمه دوم سال ۱۳۸۵ به سیستم انژکتور و از سال ۱۳۸۸ به قوی‌ترین نسخه خود یعنی موتور ۲۸۰۰ سی‌سی توربوی دیزل ساخت شرکت چینی فاو مجهز شد که با ۱۰۰ اسب‌بخار قدرت و گشتاور ۲۲۵ نیوتن‌متر، به راحتی به سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسید.

به دلیل استحکام بالا، تعمیر آسان و ظرفیت حمل بار غیراستاندارد تا ۳ تن (در حالی که فقط مجاز به حمل ۲.۱ تن بود)، این خودرو لقب «باربر نجیب» را گرفت و طبق آمار شرکت سازنده، از سال ۱۳۵۱ تاکنون توانسته وزنی معادل هشت هزار برج میلاد را در جاده‌های ایران جابه‌جا کند.

با این حال، سرانجام تولید این وانت پرماجرا پس از بیش از پنج دهه، در تاریخ ۱۲ مهرماه ۱۴۰۴ برای همیشه متوقف شد و مراسم بزرگداشتی نیز برای آن برگزار گردید.

شرکت سایپا پس از این توقف، جایگزین‌های به‌روزی مانند زامیاد اکستند و پادرا پلاس را معرفی کرد که با همان شاسی و موتور، اما با امکاناتی نظیر فرمان هیدرولیک، رادار خط‌خوان و ترمز اضطراری، راهی بازار شدند؛ ضمن اینکه نیسان آبی راست‌فرمان نیز در طول سال‌ها به کشورهایی مانند پاکستان و کنیا صادر شده بود.