Rixt van Oerd is de hoofdpersoon van een beroemd volksverhaal van het Waddeneiland Ameland. Volgens de sage woonde er op het oostelijke punt van het eiland een eenzame, gevreesde vrouw die door de eilandbewoners voor een heks werd gehouden. Ze bond een brandende lamp om de nek van haar koe en joeg het dier door de duinen, waardoor schepen dachten dat ze veilig een haven binnenvoeren en op de zandbanken te pletter sloegen. De volgende dag plunderde ze de aangespoelde wrakken, tot ze op een dag ontdekte dat een van de slachtoffers haar eigen zoon Sjoerd was, die jaren eerder was weggelopen; van verdriet stierf ze ter plekke. Het verhaal werd in 1889 voor het eerst opgetekend door schoolmeester P.J. Braaksma, die een internationaal rondzwervend motief aan Ameland verbond. Tegenwoordig is Rixt niet meer weg te denken van het eiland: in 1980 werd er een standbeeld van haar geplaatst in Buren en in 1995 werd er zelfs een Fryske opera aan haar gewijd.