Öğretmen, eğitim kurumlarında önceden belirlenmiş hedefler doğrultusunda öğretim etkinliklerini planlı ve programlı bir biçimde düzenleyerek yürüten uzman eğitmendir. Tarihsel olarak din insanları veya filozofların ikincil bir göreviyken, 19. yüzyıldan itibaren öğretmenler, bu mesleğe hazırlayan özel kurumlarda yetişmeye başlamıştır. Kelime kökeni olarak Eski Türkçe "öğretmek" fiiline dayanan "öğretmen" sözcüğü, 1930'ların ortasında Arapça kökenli "muallim" kelimesinin yerine geçerek yaygınlaşmıştır. 1980'lerde ABD'li eğitimci Lee Shulman, öğretmen yeterliklerini alan bilgisi, müfredat bilgisi ve pedagojik alan bilgisi gibi kategorilere ayırmış; bu görüş daha sonra Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi (TPAB) kavramıyla genişletilmiştir. 2000'li yıllarda ise Avrupa Birliği ve OECD, öğretmenlerin ihtiyaç duyduğu ortak yeterlilik alanlarını (başkalarıyla, bilgiyle ve toplumla çalışmak) belirleyerek mesleğin modern standartlarını çizmiştir.