รัฐเวียดนาม (Quốc gia Việt Nam) เป็นรัฐที่อ้างอธิปไตยเหนือดินแดนเวียดนามทั้งหมดในช่วงสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง โดยสถาปนาขึ้นในปี พ.ศ. 2492 แทนที่รัฐบาลกลางชั่วคราวแห่งเวียดนาม และได้รับการยอมรับในระดับสากลในปี พ.ศ. 2493 แม้จะอ้างสิทธิ์ทั้งประเทศ แต่ในทางปฏิบัติมีอำนาจจริงเพียงภาคใต้ ขณะที่สาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม (เวียดนามเหนือ) ควบคุมพื้นที่ภาคเหนือ อดีตจักรพรรดิบ๋าว ดั่ยดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐ และโง ดิ่ญ เสี่ยมขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2497 ต่อมาเสี่ยมได้ขับไล่บ๋าว ดั่ยในปีถัดมา และสถาปนาตนเองเป็นประธานาธิบดีของสาธารณรัฐเวียดนาม (เวียดนามใต้) นับเป็นการสิ้นสุดรัฐเวียดนามและเปิดยุคใหม่ของการแบ่งแยกเวียดนามอย่างเป็นทางการ ซึ่งนำไปสู่ความขัดแย้งที่ยืดเยื้อในเวลาต่อมา