Adana Katliamı (veya Kilikya Katliamı), Nisan 1909'da Osmanlı İmparatorluğu'nun Adana vilayetinde meydana gelen ve Müslüman nüfusun Ermeni mahallelerine yönelik düzenlediği kanlı bir pogromdur. Olaylarda, kaynaklara göre 15.000 ile 30.000 arasında Ermeni'nin öldüğü rapor edilirken, Osmanlı kaynakları karşılıklı çatışmalarda her iki taraftan da kayıplar olduğunu belirtir (örneğin Cemal Paşa 17.000 Ermeni ve 1.850 Müslüman öldüğünü söylemiştir). Bu katliam, İstanbul'daki 31 Mart Vakası'nın hemen ardından, 14 Nisan 1909'da patlak vermiş ve bölgedeki etnik gerilim, 1908'de Meşrutiyet'in ilanından sonra iyice artmıştı. Tarihsel olarak Kilikya Ermeni Krallığı'na ev sahipliği yapan bölgede, yasakların kalkmasıyla Ermenilerin silahlanması da tansiyonu yükseltmişti. Olaylar, taraflara göre farklı adlandırılır: Osmanlı yöneticileri "Adana İğtişaşı", Ermeni kaynakları "Adana Faciası", misyonerler ise "Adana Katliamı" terimini kullanmıştır. Bu trajik olay, Ermeni toplumu üzerinde derin bir travma yaratmış ve dönemin siyasi çalkantılarının en kanlı örneklerinden biri olarak tarihe geçmiştir.