Ο όρος σύγκρουση περιγράφει γενικά κάθε κατάσταση ή συμπεριφορά μεταξύ εμπλεκόμενων μερών, καλύπτοντας από ατυχήματα και φυσικά φαινόμενα (σωματίδια) έως ένοπλες και κοινωνικές συγκρούσεις. Στην κοινωνιολογία, αποκτά ιδιαίτερο χαρακτήρα ως ανθρώπινη συμπεριφορά, αποδιδόμενη στην ελληνική με όρους όπως "Διαμάχη", "Πάλη" και "Ανταγωνισμός", χωρίς να έχει καθιερωθεί ένας μοναδικός όρος, με τη Διαμάχη να θεωρείται ο ακριβέστερος. Τα αίτια των συγκρούσεων ποικίλλουν, από λανθασμένες εκτιμήσεις και πάλη αξιών έως την άσκηση εξουσίας και την επιδίωξη οικονομικών πόρων. Οι εκδηλώσεις τους κυμαίνονται από απλούς καυγάδες έως απεργιακές κινητοποιήσεις με έκτροπα ή ακόμα και επαναστάσεις. Αν και μπορούν να προληφθούν με νομοθετικές ρυθμίσεις, συνήθως επιλύονται μέσω διαπραγματεύσεων ή διαιτησίας. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο ορισμός αυτός βασίζεται στο "Λεξικό Κοινωνικών Όρων" της UNESCO (1972), που αποτελεί βασική πηγή για την ελληνική ορολογία.