Tur leśny (Bos primigenius) był wymarłym gatunkiem potężnego ssaka z rodziny wołowatych, stanowiącym przodka wielu współczesnych ras bydła domowego. Ewolucja tego zwierzęcia rozpoczęła się około 2 milionów lat temu w Indiach, skąd sukcesywnie rozprzestrzenił się na obszary leśne Azji, Europy i północnej Afryki, a w czasach historycznych występował niemal w całej Europie. Były to zwierzęta o dużych rozmiarach – byki osiągały do 3,2 m długości, około 1,9 m wysokości w kłębie i ważyły od 800 do 1000 kg, przy czym krowy były wyraźnie mniejsze (dymorfizm płciowy). Charakteryzowały się specyficznym umaszczeniem: dorosłe byki były czarne z odcieniem brunatnym, krowy rdzobrunatne lub szarobrunatne, a cielęta rodziły się jasno-rude; posiadały też wyrazne „dzikie” znaczenia, takie jak pręga grzbietowa i maska na głowie. Wiedza o ich wyglądzie opiera się głównie na starych kronikach, drzeworytach, szkieletach oraz obserwacji cech atawistycznych u prymitywnych ras bydła domowego, jak węgierskie siwe bydło stepowe. Gatunek ten wymarł w czasach historycznych, a jego największa zagłada nastąpiła w Polsce, gdzie odnotowano jego ostatnie okazy.