Zbigniew Boniek (ur. 3 marca 1956 w Bydgoszczy) to legenda polskiej piłki nożnej, uznany przez FIFA za jednego ze stu najlepszych graczy w historii i uczestnik trzech mundialów (1978, 1982 – 3. miejsce, 1986). Największe sukcesy klubowe osiągnął we Włoszech, zdobywając z Juventusem Puchar Europy (1985) i Puchar Zdobywców Pucharów (1984), za co zyskał przydomek „Piękność nocy”, a wcześniej dwukrotnie sięgał po mistrzostwo Polski z Widzewem Łódź. W 1982 roku zajął trzecie miejsce w plebiscycie Złotej Piłki, a w reprezentacji Polski strzelił 6 goli w 16 meczach mistrzostw świata, w tym dwa przeciwko Meksykowi w 1978. Po zakończeniu kariery w 1988 roku został trenerem i działaczem – w 2002 roku prowadził kadrę narodową, a w latach 2012–2021 pełnił funkcję prezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej. Był także członkiem Komitetu Wykonawczego UEFA (2017–2025) oraz jej wiceprezydentem (2021–2025), a od 2021 roku jest honorowym prezesem PZPN. Jego kariera obfitowała w dramatyczne wydarzenia, jak udział w tragicznym finale Pucharu Europy na Heysel w 1985 roku, a on sam pozostaje jednym z zaledwie sześciu Polaków, którzy zdobyli to prestiżowe trofeum.