15 lutego 1971 dokonano w Wielkiej Brytanii decymalizacji funta szterlinga, który od tej pory dzieli się na 100 pensów. Wcześniejszy system był znacznie bardziej złożony: 1 funt składał się z 20 szylingów, a każdy szyling z 12 pensów, zaś prestiżowe usługi liczone były w gwinach (gdzie 1 gwinea = 21 szylingów). Nowe monety wprowadzano stopniowo – od 1968 r. pojawiły się 5- i 10-pensówki, a w 1971 r. dołączyły nominały ½, 1 i 2 pensów, przy czym stare monety, takie jak szylingi czy floreny, wycofywano dopiero do 1990 i 1993 roku. W dzisiejszym obiegu znajdują się monety od 1 pensa aż po dwufuntówkę (z 1997 r.), a na awersie każdej z nich widnieje popiersie panującego monarchy. Ta waluta ma bogatą historię, o czym świadczą wcześniejsze złote gwinee, suwereny czy korony, które na stałe wpisały się w brytyjską tradycję menniczą.