Kawa to napój z palonych ziaren kawowca, pochodzący z Etiopii, który w Europie pojawił się około XVI wieku. Jej nazwa wywodzi się prawdopodobnie od arabskiego kahwa (oznaczającego też wino) lub od etiopskiego regionu Kaffa; do Polski trafiła w formie tureckiej po bitwie pod Wiedniem w 1683 roku, choć wcześniej znano ją m.in. w Kamieńcu Podolskim. Odkrycia dokonali przedstawiciele ludu Oromo, a ziarna sprowadzili do Jemenu arabscy kupcy w XIII/XIV wieku – z tym wiążą się legendy o pasterzu Kaldim i sufim Szejchu asz-Szadhilim. Na Bliskim Wschodzie napój początkowo budził kontrowersje (zakazy w Mekce w 1511 i Kairze w 1532), ale szybko zyskał popularność, czego dowodem jest pierwsza kawiarnia otwarta w Stambule w 1554 roku. Jako pierwszy Europejczyk opisał go niemiecki botanik Leonhard Rauwolf w 1573 roku, a później włoski lekarz Prospero d’Alpino, co przyczyniło się do rozpowszechnienia wiedzy o tej używce.