Matematiğin vazgeçilmez sembolleri olan artı (+) ve eksi (−) işaretleri, sırasıyla toplama/pozitiflik ve çıkarma/negatiflik işlemlerini temsil eder. Tarihsel kökenleri eski Mısır hiyerogliflerine dayanan bu semboller, 15. yüzyıl Avrupa'sında Luca Pacioli'nin 1494 tarihli eserinde "p̄" ve "m̄" kısaltmalarıyla kullanılmıştır. Günümüzdeki + işareti Latince "et" (ve) kelimesinden, − işareti ise üzerine tilde eklenen "m" harfinden evrilmiş; Johannes Widmann 1489'da bunları fazlalık/eksiklik için kullanırken, modern anlamda toplama/çıkarma için ilk kullanım 1518'de Henricus Grammateus'a atfedilmiştir. Robert Recorde, 1557'de yazdığı The Whetstone of Witte adlı eseriyle bu işaretleri İngiltere'ye tanıtmıştır. Artı işareti, ikili işlemci olarak toplamayı, tekli işlemci olarak ise sayının pozitifliğini vurgular. Eksi işareti ise çıkarma, negatif alma (toplamaya göre ters) ve negatif sayıları belirtme gibi üç temel işlevde kullanılır.