Το χαλάζι είναι μια μορφή υετού που αποτελείται από κομμάτια πάγου (χαλαζόκοκκους) και πέφτει από καταιγιδοφόρα σύννεφα (σωρειτομελανίες), ενώ όταν πέφτουν τεράστιες ποσότητες μεγάλων κόκκων, το φαινόμενο ονομάζεται χαλαζοθύελλα. Ο σχηματισμός του ξεκινά όταν η υγρασία συμπυκνώνεται σε κρυστάλλους πάγου κάτω από τους 0°C, και οι κόκκοι μεγαλώνουν καθώς η λανθάνουσα θερμότητα λιώνει το εξωτερικό τους περίβλημα, επιτρέποντας τη συνένωση, ενώ όσο ισχυρότερα είναι τα ανοδικά ρεύματα, τόσο μεγαλύτεροι γίνονται πριν πέσουν. Οι χαλαζόκοκκοι ορίζονται επίσημα ως κρύσταλλοι άνω των 5 χιλιοστών, συνήθως έχουν μέγεθος από χιλιοστά έως εκατοστά, αλλά σπάνια μπορούν να φτάσουν σε διάμετρο 15-20 εκατοστά και βάρος έως 1 κιλό, με σχήματα που ποικίλλουν από σφαιρικά έως αχλαδόμορφα ή αγκαθωτά. Το χαλάζι προκαλεί εκτεταμένες καταστροφές σε καλλιέργειες, αυτοκίνητα, αεροσκάφη και θερμοκήπια, ενώ σπάνια μπορεί να προκαλέσει και θανάτους από κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, όπως συνέβη σε μια ιδιαίτερα γνωστή χαλαζόπτωση στο Μόναχο της Γερμανίας στις 12 Ιουλίου 1984. Επιπλέον, ακόμα και μικροί χαλαζόκοκκοι σε μεγάλες ποσότητες δημιουργούν επικίνδυνη ολισθηρότητα στους δρόμους, μεγαλύτερη ακόμα και από το χιόνι, ενώ η ανίχνευση των καταιγίδων με ραντάρ και δορυφόρους είναι δύσκολη όσον αφορά την πρόβλεψη της έντασης και του ακριβούς σημείου πτώσης.