Το Πόρτο Ράφτη (ή Λιμήν Μεσογαίας), το επίνειο του Μαρκόπουλου στον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο, έχει περίπου 7.131 μόνιμους κατοίκους, ενώ τους θερινούς μήνες φιλοξενεί έως και 90.000 παραθεριστές, χάρη στις παραλίες και τα τρία νησάκια του (Ράφτης, Ραφτοπούλα και Πράσο). Η ονομασία του αποδίδεται σε ένα αρχαίο κολοσσιαίο άγαλμα στο κεντρικό νησάκι που έμοιαζε με «ράφτη», όμως πιθανότερη ερμηνεία φέρεται η αλβανική λέξη rrapthi (πλατανάκι) ή η σχέση με τη λατρεία της θεάς Ρέας στην αρχαία Αττική. Η ανθρώπινη παρουσία καταγράφεται τουλάχιστον από την Πρώιμη Χαλκοκρατία, ενώ εντυπωσιακό εύρημα αποτελεί το μυκηναϊκό νεκροταφείο του Περατή, όπου το 1962 βρέθηκαν 21 ασύλητοι τάφοι. Κατά την αρχαιότητα η περιοχή υπήχθη στους δήμους των Πρασιών και Στειρίας, άνθισε κοντά στο ιερό της Αρτέμιδος στη Βρανώνα, και στην πρωτοβυζαντινή εποχή διέθετε βασιλική, λουτρά και νεκροφάνεια. Αφού ερημώθηκε από τους πειρατές τον 12ο αιώνα και επανακαταοικήθηκε με Αρβανίτες τον 14ο, εξελίχθηκε από ένα μικρό ψαροχώρι (αρχές 20ού αι.) σε πολυσύχναστη παραλιακή ζώνη, πλήρως συνδεδεμένη σήμερα με το αεροδρόμιο, το Μαρκόπουλο και τον Κουβαρά.