De Japanse kever (Popillia japonica) is een gevreesde plaag: deze 10 tot 12 millimeter lange kever heeft een groen, metaalglanzend borststuk, korte bruine dekschilden en opvallende witte haarborstels rondom het achterlijf. Oorspronkelijk komt de soort uit Japan, maar hij heeft zich wereldwijd verspreid en wordt in Noord-Amerika en Europa als een invasieve exoot beschouwd; in 2014 werd hij in Noord-Italië en in 2017 in Zwitserland aangetroffen. De kever is zeer polyfaag en eet van meer dan 300 plantensoorten, waarbij hij in groepen bladeren kaalvreet, terwijl de larven aan de wortels van grassen knagen en zo gazons en golfbanen beschadigen. Vanwege het grote economische risico voor land- en tuinbouw, zoals appelbomen, wijnstokken en maïs, is de soort door de Europese Unie als quarantaineorganisme geclassificeerd, waardoor import en transport binnen de EU verboden is. De levenscyclus omvat drie larvestadia en een popstadium, en kan onder warme omstandigheden sneller verlopen dan in koudere streken, waar de cyclus soms twee jaar duurt. Ter bestrijding zijn natuurlijke vijanden geïntroduceerd, zoals de sluipwesp Istocheta aldrichi, die eieren op de kever legt en de vliegspieren verteert, en de parasitaire rondworm Pristionchus pacificus, die zich aan de kever hecht.