Η ηλεκτροπληξία είναι μια βαριά κάκωση που προκαλείται από την επαφή με το ηλεκτρικό ρεύμα, με τις συνέπειες να κυμαίνονται από καρδιακή μαρμαρυγή (σε χαμηλή ένταση) έως άμεσο θάνατο ή βαριά εγκαύματα (σε υψηλή τάση). Σε αντίθεση με τα καλώδια, η κεραυνοπληξία σπάνια αφήνει εξωτερικά εγκαύματα λόγω της αστραπιαίας διάρκειας του ρεύματος, ωστόσο το 10% των περιπτώσεων είναι θανατηφόρο και οι επιζώντες συχνά υποφέρουν από μακροχρόνιες αναπηρίες. Στην πρώτη βοήθεια, προέχει το κλείσιμο της πηγής ρεύματος και η αποφυγή επαφής με το θύμα ή το νερό, ενώ για τον κεραυνό το ασφαλέστερο καταφύγιο είναι τα κτίρια ή τα αυτοκίνητα με μεταλλικό σασί, που λειτουργούν ως «Κλωβός Φαραντέι». Οι βασικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν το νερό, τα φθαρμένα καλώδια και την περιέργεια των παιδιών με τις πρίζες, ενώ τα φωτιστικά δαπέδου θεωρούνται ιδιαίτερα επικίνδυνα. Ιστορικά, η ηλεκτροπληξία χρησιμοποιήθηκε ως μέθοδος εκτέλεσης με την ηλεκτρική καρέκλα στις ΗΠΑ και τις Φιλιππίνες τον 19ο και 20ό αιώνα, ενώ σήμερα χρησιμοποιείται από την αστυνομία ως όπλο ακινητοποίησης (Taser), το οποίο όμως μπορεί να αποβεί θανατηφόρο.